"แก้วจอมแก่น"
           เรื่องแก้วจอมแก่นนี้ เป็นบทพระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
โดยใช้พระนามแฝงว่า แว่นแก้ว ซึ่งหลังจากที่พระองค์ได้ทรงพระราชนิพนธ์ออกมาแล้วนั้นก็ทำให้เรื่องนี้
เป็นที่นิยมกันอย่างมาก
           จุดมุ่งหมายของการแต่งเรื่องนี้ก็คือ  เพื่อส่งเสริมสังคมในด้านความเป็นอยู่ในชีวิตประจำวันของ
 ครอบครัวและให้ความรู้กับเยาวชนเชิงสร้างสรรค์อ่านแล้วเข้าใจง่าย และให้ผู้ชมได้รับสาระที่แฝงไปด้วย
ข้อคิด คติเตือนใจในหนังสือเล่มนี้ เช่น ความรักความอบอุ่นในครอบครัว การอบรมดูแลลูก
ความรักสามัคคีระหว่างเพื่อน พี่น้อง ประเพณี วัฒนธรรม ฯลฯ ที่แม้จะมิได้มุ่งสอนโดยตรง
แต่ก็ได้สอดแทรกเอาไว้อย่างแนบเนียนภายในหนังสือ ทำให้เมื่อผู้ที่อ่านแล้วได้รับความรู้ต่างๆ
เข้าไปจากอารมณ์การอ่านเมื่อจำเนื้อเรื่องได้ ก็จะนำวิธีดีๆจากข้อคิดของเรื่องนี้นำมาปรับใช้
ในชีวิตประจำวัน
           เนื้อเรื่องย่อของเรื่องนี้มีว่า แก้วจอมแก่น” เป็นเรื่องราวที่ทรงพระราชนิพนธ์ถ่ายทอด
จากประสบการณ์ของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี  ในขณะที่ยังทรงพระเยาว์บ้าง
จากการจินตนาการของพระองค์เองบ้างประกอบกันเป็นเรื่องราวของ แก้ว เด็กหญิงน่ารักวัยประมาณ
๙ ขวบอยู่ในครอบครัวที่อบอุ่นมีคุณพ่อ คุณแม่ที่รักใคร่เอาใจใส่ ลูก ๆ เป็นอย่างดี พี่สาวที่เรียนเก่ง คือ
พี่ไก่ ในวัยประมาณ ๑๓-๑๔ ปีที่ใฝ่ฝันอยากจะเป็นครู และน้องสาวหนึ่งคนคือ น้องเล็ก ในวัยประมาณ
๖-๗ ปี ที่ชอบร้องเพลงเป็นงานอดิเรก 
        แก้ว เป็นเด็กที่มีความร่าเริงแจ่มใส มีความมั่นใจในตัวเองมีความเป็นผู้นำและความคิดสร้างสรรค์
จึงกลายเป็นแก่นและซนในสายตาของผู้ใหญ่ และมักจะเป็นหัวโจกในหมู่พี่น้องและผองเพื่อนอยู่เสมอ
อันได้แก่ นิด กับ หน่อย ที่เป็นลูกชายของ ป้าจ้อย พี่สาวของคุณพ่อ อึ่งกับอ๊อด ลูกสาวและลูกชายของ
คุณลุงคุณป้า อ้อย หลานคุณป้าเอิบ ป๊อก, เปี๊ยก, ป้อม, อ้วน ฯลฯ เพื่อนนักเรียนในชั้น ป.๔ นอกจากนี้แก้วยังเป็นเด็กที่รักสัตว์และชอบเลี้ยงสัตว์ ไม่ว่าจะเป็นหมา แมว ปลา ฯลฯ อันแสดงถึงความเมตตาที่มีอยู่ในใจ
ต่แก้วก็มักจะสร้างวีรกรรม ทั้งที่เป็นการทำดีบ้างและบางทีก็ทำให้ผู้ใหญ่ถึงกับส่ายหน้า แต่ก็ไม่มีใครโกรธแก้วได้ลงซักที ซึ่งเนื้อเรื่องจะมีลักษณะแบบจบในตอนแบบต่อเนื่อง และมักจะแฝงสาระหรือข้อคิดที่ไม่หนักจนเกินไปสำหรับเด็กเป็นตอน ๆ เรื่อยไป 
        นอกจากนี้ยังมีคนรุ่นหนุ่มสาว เช่น พี่หนู พี่ชายคนโตของนิดกับหน่อย พี่สุทธิ เพื่อนบ้านที่ใจดีและชอบเล่นกับแก้วเป็นพิเศษ ครูสุมน ครูสาวประจำวิชาภาษาไทย ครูจินตนา สอนวิชาพลศึกษา ครูเสือ ที่ค่อนข้างดุสมกับสมญาที่เด็ก ๆ ช่วยกันตั้งให้ ฯลฯ ซึ่งตัวละครเหล่านี้จะช่วยเพิ่มรสชาติและความสนุกสนานในแต่ละตอน
        ความประทับใจที่ผมมีต่อเรื่องนี้    หลังจากที่ผมได้อ่านเรื่องนี้แล้ว ตอนแรกผมก็รู้สึกสนุกมากๆเลยครับ มันน่าสนใจเพราะกล่าวถึงเรื่องของเด็กๆที่เล่นซุกซน ขี้สงสัย ทำให้ผมได้มีความรู้ใหม่ๆจากการที่ผมได้อ่านหนังสือเล่มนี้ แล้วตอนนั้นผมก็ยังเป็นเด็กที่ดูจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกับ ตัวละครในหนังสือ ทำให้ผมมีอารมณ์ร่วมและมีจินตนาการในการอ่านอย่างมากขึ้นครับ ในบางครั้งผมก็จะเอาหนังสือเล่มนี้ไปให้คุณพ่อ คุณแม่อ่านให้ฟังท่านก็จะอ่านไป แล้วก็สอนผมไปเรื่อยๆด้วย
        เรื่อง"แก้วจอมแก่น"นี้ยังได้รับการนำมาทำเป็น ละคร การ์ตูน แล้วผมก็ได้มีโอกาสได้ชมทั้ง การ์ตูนและละครเลยด้วยมันสนุกมากๆเลยครับ ผมดูเท่าไหร่ก็ดูไม่เบื่อ เพราะในแต่ละรูปแบบก็จะมีการนำเสนอที่แตกต่างกันไป แต่ผมก็พบถึงข้อคิดที่มันคล้ายๆกันในแต่ละตอนที่จะแทรกข้อคิดเรื่องการเสียสละ ความมีน้ำใจและเห็นใจผู้อื่น ในเนื้อเรื่องต่างๆก็จะมีการกล่าวถึงวัฒนธรรมที่ดีงามของชาวไทยที่กระทำกันในวันงานประเพณีต่างๆ ทำให้ตอนเด็กๆนั้นผมได้ทราบว่า มีวันสำคัญวันนั้นทำไม แล้วต้องทำอะไรบ้างในวันนั้น